Ιστορικό των οδηγιών σχετικά ΅ε τη φυλετική ισότητα και την ισότητα στην απασχόληση

Οι οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης* για την καταπολέ΅ηση των διακρίσεων αποτελούν ά΅εση συνέπεια της συνθήκης του ’΅στερντα΅ και συ΅φωνήθηκαν ο΅όφωνα από τις κυβερνήσεις της ΕΕ ΅έσα σε 18 ΅ήνες από την έναρξη ισχύος της συνθήκης, τον Μάιο του 1999. Η Συνθήκη, η οποία ορίζει τις αρχές και τους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβεβαιώνει ότι:

«Η Ένωση βασίζεται στις αρχές της ελευθερίας, της δη΅οκρατίας, του σεβασ΅ού των δικαιω΅άτων του ανθρώπου και των θε΅ελιωδών ελευθεριών… αρχές οι οποίες είναι κοινές στα κράτη ΅έλη.»

Τονίζει τη θε΅ελιώδη ση΅ασία της ΅η εφαρ΅ογής διακρίσεων και επεκτείνει αυτή την αρχή σε άλλους το΅είς πέραν αυτών της εθνικότητας και της ίσης α΅οιβής για άνδρες και γυναίκες, οι οποίοι εξετάστηκαν προηγου΅ένως. Ειδικότερα, ανέθεσε στην Ευρωπαϊκή Ένωση αρ΅οδιότητες που επιτρέπουν την ανάληψη δράσεως κατά των διακρίσεων για ορισ΅ένους λόγους. Αυτές οι αρ΅οδιότητες καθορίζονται στο άρθρο 13:

«Με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων της παρούσας Συνθήκης και εντός των ορίων των αρ΅οδιοτήτων που παρέχει αυτή στην Κοινότητα, το Συ΅βούλιο, αποφασίζοντας ο΅όφωνα ΅ετά από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση ΅ε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ΅πορεί να αναλάβει κατάλληλη δράση για την καταπολέ΅ηση των διακρίσεων λόγω φύλου, φυλετικής ή εθνικής καταγωγής, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισ΅ού.»

Το κίνητρο για τις οδηγίες σχετικά ΅ε τη φυλετική ι

Η θεµελιώδης αρχή που αποτελεί τη βάση των οδηγιών είναι ότι όλοι θα πρέπει να χαίρουν του δικαιώµατος ίσης και δίκαιης µεταχείρισης. Πρωταρχική ευθύνη της ΕΕ είναι να υποστηρίζει αυτό το θεµελιώδες ανθρώπινο δικαίωµα. Όπως καθιστούν σαφές αµφότερες οι οδηγίες, αυτό είναι ουσιαστικής σηµασίας εάν θέλουµε να αναπτυχθεί η ΕΕ ως «χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης». Είναι επίσης ουσιαστικής σηµασίας εάν πρέπει να διατηρηθεί η παράλληλη αρχή της εξασφάλισης ίσων ευκαιριών και αν πρέπει να δοθούν σε όλους ίσες ευκαιρίες για να αξιοποιήσουν τις δυνατότητές τους και να επιτύχουν αυτά για τα οποία είναι ικανοί.

Αυτό, µε τη σειρά του, είναι σηµαντικό για την επίτευξη των ευρύτερων στόχων της ΕΕ. Σύµφωνα µε τις οδηγίες, οι διακρίσεις µπορούν να «υπονοµεύσουν την επίτευξη των στόχων της συνθήκης ΕΚ, ειδικότερα δε την επίτευξη υψηλού επιπέδου απασχόλησης και κοινωνικής προστασίας, την άνοδο του βιοτικού επιπέδου και της ποιότητας ζωής, την οικονοµική και κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη». Μπορούν επίσης να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση που είναι η δηµιουργία

προϋποθέσεων για «µια αγορά εργασίας που θα ευνοεί την κοινωνική ένταξη» και η υποστήριξη «των ηλικιωµένων εργαζόµενων, ούτως ώστε να αυξηθεί η συµµετοχή τους στην επαγγελµατική ζωή».